Nowoczesne leczenia ran

Poznaj naszą kompleksową ofertę produktów wspierających każdy etap gojenia ran — od profilaktyki i kontroli infekcji, przez oczyszczanie 
i stymulację ziarninowania, aż po regenerację.

Podciśnieniowe leczenie ran

Jednorazowe systemy do terapii podciśnieniowej

Opatrunki

Pozostałe produkty

Marki

Sekcja pytań i odpowiedzi

Inadine to opatrunek wykonany z siatki wiskozowej impregnowanej 10% roztworem PVP-jod. Zawiera również glikol polietylenowy oraz wodę oczyszczoną. 
Stosowanie

  • zwykle do momentu ustąpienia infekcji bądź kolonizacji 
  • częstotliwość zmiany zależy od ilości wydzieliny w ranie (opatrunek należy zmienić po jego odbarwieniu)

Instrukcja użytkowania wyrobu medycznego (IFU) nie określa sztywnego czasu stosowania. Decyzja o długości terapii powinna być podejmowana na podstawie oceny stanu klinicznego rany.

Tak, jod może być potencjalnym alergenem. 
Nadwrażliwość (alergia) na jod jest jednak zjawiskiem rzadkim. W większości przypadków obserwowane reakcje nie mają charakteru alergicznego, a są wynikiem działania drażniącego

Opatrunek wtórny warto stosować wszędzie tam, gdzie konieczne jest zarządzanie wysiękiem i ochrona skóry dookoła rany. 
Dobór opatrunku powinien być uzależniony od ilości wysięku: 

  • rana sucha (np. rany pooperacyjne) → przezroczysta błona półprzepuszczalna (np. Kliniderm® Film) lub cienki opatrunek piankowy (np. Kliniderm® Foam Silicone Lite)
  • rana z małym wysiękiem → cienki opatrunek piankowy (np. Kliniderm® Foam Silicone Lite)
  • rana z dużym wysiękiem → opatrunek piankowy o zwiększonej chłonności (np. Kliniderm® Foam) lub opatrunek o bardzo dużej chłonności (np. Kliniderm® Superabsorbent)

Tak, Flaminal® może być stosowany w połączeniu z opatrunkami wtórnymi. 
W przypadku ran bez wysięku lub niewielkim wysiękiem zaleca się Flaminal® Hydro w połączeniu z cienkim opatrunkiem piankowym (np. Kliniderm® Foam Silicone Lite). 
W przypadku ran z dużym wysiękiem rekomendowany jest Flaminal® Forte w połączeniu z opatrunek o bardzo dużej chłonności (np. Kliniderm® Superabsorbent).

Tak, reakcja alergiczna na miód zawarty w produktach L-Mesitran® jest możliwa, jednak w praktyce występuje rzadko. Podwyższone ryzyko reakcji alergicznej dotyczy osób uczulonych na produkty pszczele. 
Częściej niż reakcje alergiczne obserwuje się uczucie pieczenia bezpośrednio po aplikacji opatrunku. Jest to zjawisko fizjologiczne, wynikające z osmotycznego działania miodu medycznego. 

Jeśli zastosowanie opatrunków zawierających srebro (tzw. silver dressing) nie przynoszą oczekiwanych efektów, należy rozważyć:

  • w przypadku braku cech infekcji: odstawić opatrunki ze srebrem i włączyć do leczenia
    • opatrunki z kolagenem (np. Fibracol), 
    • opatrunki z miodem medycznym (np. L- Mesitran®)  
    • opatrunki z kwasem hialuronowym (np. Hyiodine®)
  • modyfikację terapii z wykorzystaniem innych substancji aktywnych:
    • octenidyna – Sorelex®
    • jod – Inadine
    • miód medyczny – L-Mesitran® 
    • enzymy- Flaminal®
    • PHMB – Kliniderm® PHMB
    • podchloryny – Aspirox Żel
  • przeprowadzenia oceny czynników wpływających na proces leczenia:
    • perfuzja (np. z wykorzystaniem wskaźnika ABI) 
    • prawidłowości zastosowanego ucisku
    • obecność chorób współistniejących (np. cukrzyca)

Należy pamiętać, że srebro jako składnik aktywny w leczeniu ran nie stanowi uniwersalnego rozwiązania i jego skuteczność zależy od indywidualnych uwarunkowań.  

Tak, istnieje wiele wskazań do stosowania kompresjoterapii także u pacjentów bez owrzodzeń.
W jakich przypadkach wskazana jest kompresjoterapia?

  • Przewlekła niewydolność żylna (uznawana za złoty standard leczenia NPŻ)
  • Obrzęki tłuszczowe bądź limfatyczne
  • Zespół pozakrzepowy

Kiedy warto rozważyć zastosowanie kompresjoterapii? 

Warunkiem bezpiecznego zastosowania kompresji jest ocena wskaźnika ABI (zazwyczaj w zakresie 0,5 – 0,9 – w zależności od zaleceń klinicznych). 

  • Obrzęki innego pochodzenia, utrudniające proces gojenia (np. związane z niedoborem albumin/białek)
  • Profilaktyka nawrotów przewlekłych owrzodzeń żylnych
  • Zastoinowa niewydolność serca – we współpracy z lekarzem, jako element modyfikacji leczenia (np. diuretycznego)
  • Profilaktyka obrzęków i zakrzepicy (np. u pacjentów w ciąży lub podczas długotrwałego unieruchomienia, np. w trakcie lotów samolotem).

W przypadku owrzodzeń kompresjoterapia powinna być stosowana do momentu ich wygojenia, a następnie  kontynuowana w ramach profilaktyki nawrotów. 

W przypadku schorzeń przewlekłych kompresja może być wskazana do stosowania przez całe życie pacjenta. 

Emulsja z calaminą

  • Redukuje świąd
  •  Działa kojąco na skórę 
  • Działa przeciwbakteryjnie
  • Łagodzi podrażnienia na skórze
  • Nawilża skórę i pochłania wilgoć
  • Działa leczniczo na skórę dookoła rany

Emulsja z tlenkiem cynku 

  • Pochłania wilgoć
  • Lekko podsusza skórę 
  • Działa leczniczo na skórę dookoła rany
  • Działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne

Kiedy stosować cynk, a kiedy calaminę?

Cynk → wyprysk żylakowy suchy lub wilgotny, skóra z dużymi przesiękami
Calamina → świąd, skóra pergaminowa/delikatna/przesuszona

W praktyce terapii podciśnieniowej ran (negative-pressure wound therapy, NPWT) standardowo opatrunek zmienia się co 48 – 72 godziny od jego założenia. 

W przypadku pojawienia się zakażenia opatrunek zmienia się częściej, co 12 a 48 godzin od założenia.

Warstwa pośrednia nie powinna być stosowana rutynowo, ponieważ nie zawsze jest konieczna. 
Warto zastosować warstwę pośrednią gdy: 

  • występuję silny ból podczas zdejmowania opatrunku V.A.C® GranuFoam™
  • istnieje ryzyko przywierania opatrunku do rany
  • leczeniu poddawane są obszary objęte przeszczepem

NPWT z namaczaniem

To terapia łącząca podanie płynu do rany z cyklem odsysania. Standardowo obejmuje 3 fazy:

  • Faza I:  podanie płynu do łożyska rany (np. Aspirox®)
  • Faza II:  10–15 minut ekspozycji (kontaktu płynu z tkanką) 
  • Faza III: odsysanie

Cykl powtarzany jest w interwałach co 3,5 godziny.

Zastosowanie – szczególnie korzystne w:

  • zakażeniach: uwodnienie i cykliczna redukcja obciążenia bakteryjnego tkanek
  • biofilmie: regularne cykle mogą zaburzać strukuty biofilmu i ograniczyć proces namnażania 
  • ranach z rozpływną martwicą: systematyczne uwadnianie tkanek umożliwia ich skuteczniejsze oczyszczanie
  • ranach w stagnacji: uwodnienie i odżywienie tkanki pobudza proces ziarnowania rany

Klasyczne NPWT

To terapia polegająca wyłącznie na fazie odsysania. 
Zastosowanie – szczególnie korzystne w:

  • czystych ranach w celu wspierania tworzenia ziarniny
  • wspomaganiu oczyszczania rany (warunkiem jest odpowiednie uwodnienie tkanek)

Jeśli w ranie występuje infekcja, to warto rozpocząć terapię od NPWT z namaczaniem, która może poprawić efektywność leczenia w początkowej fazie terapii.